0(530) 418 40 83 0(216) 415 02 77
0(530) 972 52 17 0(216) 415 44 45

Çocukların Gözünden Başarı Kavramı

Başarı

Çocukların Gözünden Başarı Kavramı

Çocuklar elbette olaylara yetişkinler gibi bakmaz. Başarı kavramı da çocuklarda yaş ve cinsiyete göre farklılıklar gösterir. İngiliz araştırmacı Dr. Jean Whitehead, 3.000 gence sporda başarının kendileri için ne anlama geldiğini sordu.

İlkokul çocuklarından şu cevapları aldı:

“İlk geri dalışımı abimin ve babamın önünde yaptım.”

“Kimsenin bana yardım etmeyeceği bir uzunlukta yüzdüm.”

“Pratik yapıyorduk ve bunu yapabilecek tek kişi bendim.”

“Tekrar tekrar pratik yaptım, sonra bir gün başardım!”

ÇOCUKLARA GÖRE BAŞARI SADECE KAZANMAKTAN İBARET DEĞİL

Bu cevaplar, çocukların kazanmayı tek başarı türü olarak görmediklerini gösteriyor. Aslında, çoğu zaman katılımcılara nedenlerini sorduklarında kazanma en son anılır. “Çocuklar Neden Spor Yapmayı Seçiyor ya da Vazgeçiyor” başlıklı makalesinde Whitehead şöyle yazıyor: “Küçük çocuklar, başkalarını yenmekten çok, kendi çevrelerinde ustalaşma ve becerilerini geliştirme konusunda endişe duyuyorlar. Ta ki birileri onlara kazanmanın önemli olduğu söyleyene kadar. ”

Yaklaşık 10 yaşına kadar, çocuklar başarının çabalara ve sosyal onaylara dayandığına inanırlar. Kendi yeteneklerini değerlendirme kapasitesi çok yavaş geliştiğinden, sporda ne kadar başarılı olacaklarına dair net beklentileri olamaz. Sıkı çalışanların başarılı olduklarına inanırlar ve eğer başarılı iseniz, çok uğraşmış olmalısınız. Bu yaş aralığındaki çocuklar, birinci, ikinci veya 20. sıraya girip girmediklerine bakılmaksızın, başarıyı yarışı bitirme olarak düşünmeye eğilimlidirler.

Yaklaşık altı ila yedi yaşlarındaki çocuklar becerilerini diğer çocuklarla karşılaştırmaya başlar. Başkalarının yapabilecekleri şeyleri yapıp yapamayacağını merak etmeye başlarlar. “Zor” olan şeyler, diğerlerinin yapabileceği az sayıda şeydir. Çocukların beceri, şans, çaba ve gerçek atletik yetenek arasındaki farkı anlayabilecekleri zaman 12 yaşından önce değildir.

Çocuklar kendi yeteneklerini yargılamakta iyi olmadıklarından, gelişmekte olan becerilerde ne kadar iyi olduklarını ve akranlarıyla nasıl kıyaslandıklarını söylemek için başkalarına güvenirler. Bu, ebeveynlere ve antrenörlere çok yüksek standartlar belirlenmemesinde büyük sorumluluk yükler.

Kaynak: Altyapibasket.com