0(530) 418 40 83 0(216) 415 02 77
0(530) 972 52 17 0(216) 415 44 45

Çocuklara Sportmenlik Eğitiminde Ailenin Rolü

Sportmenlik

Çocuklara Sportmenlik Eğitiminde Ailenin Rolü

İyi sportmenliğin öğretilmesinde gerçek iş anne ve baba ile başlar. Temeli atmak size kalmış, koça değil.

Sporda en yaygın efsanelerden biri, sportmenliğin öğretilmesi ve uygulanması, koçun özel sorumluluğudur. Aslında, davranış söz konusu olduğunda, koçun işi maç sırasında oyuncuları gözlemlemek ve sportmenliğin temel kurallarını uygulamaktır.

Uygun zamanda çocuğunuzla oturmaya ve “öğretilebilir an” yaşamaya hazırlıklı olun. Kazanmak ve kaybetmek, herhangi bir sporun temel öğeleridir ve basketbol bir istisna değildir. Sonuçtan bağımsız olarak basketbolda maç öncesi, maç sırası ve sonrasındaki davranışların doğru ve yanlış yönleri olduğunu açıklayın. Bu ilkeler saha içinde-dışında ve antrenmanlarda da uygulanır. Yaşça daha büyük çocuklar, yenilgiyle daha zor başa çıkabilenlerdir. Çocuğunuza, takımın üyesi olmak isterse, iyi bir sportmenliğin kurallarına uymak zorunda olduklarını açıkça belirtin.

Her maçta bir kazanan ve kaybeden olduğunu ancak yenilginin -ne kadar duygusal olursa olsun- kötü davranış için bir bahane olmadığını belirtin. Kötü bir düdük için hakemi (ya da kötü bir karar ve oyun için koçu veya takım arkadaşını) suçlamanın kabul edilemez olduğunu açıklayın. Galibiyette bile, iyi bir sportmenlik önemlidir. Bir galibiyetten sonra övünme ya da rakiple dalga geçme tolere edilemez.

Karakterin gerçek testi her zaman zorluk zamanlarında daha belirgindir. Çocuğunuza kendi sorumlu liderliğiniz aracılığıyla yardımcı olun. Hem basketbolda hem de hayatta, öğrendikleri derslerden uzun vadede faydalanacaklar.

Sportmenlik Eğitiminde Altın Kural

Genç oyuncular, takım arkadaşlarına, antrenörlere, rakiplere ve hakemlere kendilerine davranılmasını istedikleri şekilde davranmalıdır – adil ve saygılı.

Koç Sportmen Davranmıyorsa Oyuncuya Sportmenlik Nasıl Öğretilir?

Bu ilginç ve zor bir ikilemdir (ve umarız, karşılaşmanız gerekmez). Çocuğunuzun antrenörünün sportmenlik dışı bir şekilde davrandığını fark edebilirsiniz. Belki o hakemlerle çok fazla tartışıyor ve karşı takımın oyuncu ve koçlarına bağırıyordur. Bununla başa çıkmada en iyi taktik koçun otoritesini sarsmadan çocuğunuzun sportmenliğin önemini kavramasını sağlamaktır. Bağıran koça rağmen.

Çocuğunuzla iyi sportmenlik kurallarını gözden geçirin ve onlara nasıl davrandıklarını izlediğinizi hatırlatın. Eğer koçun davranışı sizi rahatsız etmeye ve çocuğunuza kötü örnek olmaya devam ediyorsa, belki de mümkünse takımı değiştirmenin zamanı gelmiştir. “Koçun gitmesi gerekli” yerine “Belki de koç benim çocuğuma uygun değildir” ile yaklaşmak sizin için daha sonuç şansını arttıracak.

Peki Ya Kötü Konuşma?

Karşı takım oyuncularına kötü konuşma kabul edilebilir bir davranış biçimi haline geldi mi? İlk olarak, “trash talking”i tanımlayalım. Bazen rakip oyuncular saha dışında iyi arkadaş olurlar. Arkadaşlık iyi niyetli şakalaşmayı ve takılmayı teşvik eder. Bu iyi.

Bununla birlikte, başka bir takımdan oyuncuyla alay etmek, küçük düşürmek veya utandırmak için yapılan her türlü sözlü eylem KABUL EDİLEMEZ. Şakacı konuşma ile sözlü tehdit arasında belirgin bir çizgi vardır. Çocuğunuzun ikinciye dahil olduğunu görürseniz, koça hemen haber verin ve hayal kırıklığınızı uygun bir zamanda çocuğunuzla paylaşın. Koçun, çocuğunuzun veya takımdaki herhangi bir çocuğun bu tür olumsuz aktivitelere katılmasını istemediğini bilmesini sağlayın.

Kaynak: usab.com